“Genezing voor ‘long-Covid’ zit in jezelf”

ZEEWOLDE/KAMPEN – De mens is tot veel meer in staat dan hij denkt. ‘Ons gedrag wordt voor een groot deel bepaald door ons onderbewustzijn. Door perceptie’, vertelt psychotherapeut Peter Tol. Het verklaart waarom veel mensen, na hun corona-ziekbed, last blijven houden van allerlei klachten die geen lichamelijke oorzaak hebben. Spier- en hoofdpijn, je de hele dag ‘moe, moe, moe’ voelen, niet meer tegen prikkels kunnen, het werk niet meer aankunnen… Inmiddels kloppen deze patiënten regelmatig bij hem aan. In slechts drie sessies ‘genezen’ zij zichzelf. ‘Mensen zijn niet ziek. Het is ze aangepraat.’ Peter helpt hen het eigen onderbewustzijn te herprogrammeren. ’Dat werkt’, bezweert de Amsterdammer. ‘Niet goed, geld terug.’

Door Alex de Jong @ Attest Communicatie

Met kromme tenen luistert hij naar het nieuws; ergert zich aan hij de Covid-19 pandemie in het nieuws komt; hoe ‘angstporno’ en desinformatie zorgt voor onrust, angst en stress onder de bevolking. Niet alleen worden de gevolgen en de risico’s van corona naar zijn zeggen zwaar overdreven, ook wordt mensen aangepraat dat zij last kunnen krijgen van ‘long-covid’. ‘Long-Covid – op zijn Engels, dus ‘lang’ en niet te verwarren met het Nederlandse woord ‘long’- is, anders dan men denkt, prima te genezen’, stelt Peter. Sterker nog: hij bewijst dat dagelijks in zijn praktijk. Een corona-ontkenner of ‘wappie’ is hij beslist niet. ‘Ik ben astmapatiënt, kreeg covid en heb wekenlang op de corona-afdeling van het ziekenhuis gelegen. Op een gegeven moment had ik het zo benauwd, dat het leven voor mij wel voorbij mocht zijn.’ Kortom: Peter weet wat corona met mensen doet en bagatelliseert niets. Ook zijn vrouw werd ziek. Waar hij na zijn ziekenhuisopname ‘redelijk vlot’ genas, bleef zij maandenlang met ‘heel veel vage klachten’ zitten. Na diverse onderzoeken, die niets tastbaars opleverden, constateerden de artsen ‘long-covid’. Het leek een langdurig herstel traject te worden. Totdat Peter besloot als echtgenoot een stapje terug te doen en als therapeut zijn vrouw te behandelen. Het resultaat deed iedereen versteld staan.

Bijna dood

‘Toen ik beter was, ging het slecht met haar. Spierpijn, moe, moe, moe, hoofdpijn, noem het riedeltje maar op. ’s Middags ging ze naar bed, want ze was ’s ochtends al moe opgestaan.’ Haar huisarts stuurde haar naar een ergotherapeut en kreeg de diagnose ‘long-Covid’. Ook moest ze naar fysiotherapie en werd ze gewezen op een webinar van het longfonds. Peter keek het grotendeels mee. Wat bleek? ‘Mensen die Covid zo zwaar hebben gehad als ik, komen er doorgaans goed overheen. Mensen die het (net) iets minder zwaar hebben gehad, die niet in het ziekenhuis terechtkwamen en slechts ‘matig’ hebben gedobberd, herstellen heel langzaam van hun Covid; die blijven hangen in allerlei vage klachten.’ Vreemd, zo stelt hij, want er is lichamelijk niets te vinden wat verklaart wat er met hen aan de hand is. ‘In het Longfonds webinar werd opgemerkt dat Long-Covidklachten voortkomen uit het autonome zenuwstelsel, dus het onderbewustzijn.’ Daarmee is het voor hem duidelijk: genezing vind je op het mentale vlak. ‘Ik zei tegen mijn vrouw: De Covid is wel uit jou vandaan, maar jij bent nog niet uit de Covid; je bent nog niet uit de angst die het heeft gebracht.’ Die angst maakt je moe, futloos, hangerig en lamlendig. ‘Een vicieuze cirkel die je moet doorbreken’, stelt hij. ‘Het is natuurlijk niet zo vreemd. We worden sinds de pandemie de hele dag gebombardeerd met die ellende. Mensen hebben ruim anderhalf jaar lang gehoord dat je er bijna dood van op straat kunt neervallen; dat Covid een soort Ebola-achtige ziekte is. Een A-ziekte. En ineens ben je beter? Dat kan toch niet? Daar genees je toch niet zomaar van?’

Sessie bij psychotherapeut

Op 22 juli besloot zijn vrouw een sessie bij psychotherapeut Peter te ondergaan. ‘We zijn om 11 uur gestart en waren om 12 uur klaar.’ Ze voelde zich weer als herboren, had weer volop energie. Peter en zijn vrouw namen daarbij ook de vragenlijst door die zij eerder bij haar ergotherapeut had ingevuld. Haar antwoorden stonden haaks op de antwoorden van toen. Belangrijkste conclusie: ze had haar energie weer terug, wilde weer van alles ondernemen, voelde zich weer fit; in tegenstelling tot eerder. ‘Dit is op zijn minst opzienbarend.’
Na de sessie klommen ze ieder op hun racefiets en gingen samen dertig kilometer rijden. ‘Vóór onze coronabesmetting fietsten we altijd minimaal zulke stukken. Dertig kilometer is een trainingsrondje. Maar na de corona kon mijn vrouw nog maar amper tien kilometer fietsen; daarna was ze bekaf. Nu fietste ze zonder problemen dertig kilometer en had ik nota bene erg veel moeite om haar bij te houden. Ik had de tong op de schoenen hangen, waar zij met gemak 30/35 km per uur reed en nog wel harder had gekund.’ Het weekend daarop ging ze met de hogedrukspuit de achtertuin te lijf. ‘Verbazingwekkend’, stelt hij. ‘Nu zwemt ze minimaal twee keer per week in het buitenwater, begint haar dag met mediteren; heeft zichzelf gereset.’ Lachend vertelt hij van die Andrélon reclame, waarbij een vrouw ineens bruist van de energie en haar man haar vol verbazing achterop komt, maar haar nooit kan bijhouden. Het is hoe Peter zich voelt. Iedere dag. ‘Ze is haar leven aan het veranderen, haar werk, haar mindset. Noem het The Great Reset’, lacht hij.

Controlecentrum

Wat heeft hij precies met haar gedaan? ‘Eerst wat oefeningen, zodat zij zich kon openstellen’, vertelt hij. ‘Dat voorbereidende werk kost tijd, maar het effectieve ‘gebeuren’ gaat natuurlijk snel.’ Peter vergelijkt het met iemand die voor een afgesloten deur staat. ‘Je wilt graag naar binnen, maar je hebt de sleutel niet. Wanneer iemand jou de sleutel aanreikt, duurt het dan nog steeds een jaar om naar binnen te gaan? Ik denk het niet. Je pakt die sleutel, steekt hem in het slot en ontsluit de deur.’ Zo is dat ook met zijn therapie. Bij hem geen jarenlange wekelijkse sessies. ‘Ik zorg ervoor dat je voor die ‘deur’ staat en geef je de sleutel. Bij mij ben je snel van je barrières af.’
Peter zijn vrouw stelde zich een soort controlekamer voor, met beeldschermen en schakelaars. Ze zag knoppen op rood staan; beeldschermen met situaties die voor haar onbereikbaar waren. Waarom zit ik in deze scene en niet in die andere? De boel stond ‘on hold’. En om de andere, ideale situatie werkelijkheid te laten worden, moest ze schakelaars omgooien. Dat deed ze, mentaal, waarna ‘de zaak’ weer begon te lopen.’ Nu doet ze iets wat ze wellicht haar hele leven nog nooit heeft gedaan: ze luistert naar haar lichaam en geest. Ze checkt iedere dag haar ‘controlekamer’, kijkt of de schakelaars goed staan en begint zo de dag. Het is een soort NLP. De kracht van de gedachte.’ Peter zijn vrouw is inmiddels vier maanden verder ‘en het gaat nog steeds goed met haar’. ‘Sterker nog: het gaat eigenlijk beter dan voorheen!’
Resetten van mensen; daar zijn geen maandenlange sessies voor nodig. ‘Drie sessies van een uur, anderhalf uur, max. Dan heb je het keerpunt bereikt. Dan ben je weer jezelf en kun je weer verder.’ Een aantal mogelijke telefonische nacoaching krijg je er gratis bij. Dat is wel wat anders dan bij alle andere, langdurige behandelingen. Peter, schamper: ‘De reguliere gezondheidszorg is helemaal niet bezig met mensen beter te maken. Die hebben van gezondheid een verdienmodel gemaakt. Mensen maak je niet beter, die lap je op. Met pillen. En met langdurige ouwehoertrajecten die niet werken. Zo blijven ze terugkomen.’

Geen verdienmodel

Waarom is dat bij Peter anders? ‘Ik heb me het leed van mensen altijd aangetrokken. Ik wil ze graag helpen zichzelf te genezen. Want de mens kan zoveel meer dan je denkt. Ik houd ze een spiegel voor, leer ze vooral naar zichzelf te luisteren, reik ze de sleutel aan.’ Peter is niet financieel afhankelijk van het reilen en zeilen van zijn praktijk. ‘Mensen helpen is voor mij geen verdienmodel.’ Geld verdienen doet hij met dirigeren en met het fabriceren van kristallen piano’s, die wereldwijd worden verkocht.
Zijn therapie helpt mensen zichzelf te helpen. Nu, met long-Covid, en eerder, met belemmeringen en blokkades uit vroegere herinneringen en trauma’s. ‘Ik leer mensen die situaties het hoofd te bieden, die hun leven in negatieve zin bepaalt; leer ze hoe ze in toekomstige, soortgelijke situaties niet steeds opnieuw weer in dezelfde valkuilen stappen.’ Slechts drie sessies en het leven staat weer op de rit. Succes verzekerd? ‘Negen op de tien mensen die bij mij aankloppen hebben baat bij mijn methode. Daarmee doe ik het niet slecht’, klinkt het eufemistisch. ‘Intake kan zowel in Kampen, als in Zeewolde, waar ik mijn praktijkruimte heb. De uiteindelijke sessies vinden plaats in Zeewolde.’ Veel reizen is er dus niet bij. ‘Na twee, drie keer kun je het prima zelf en zoals gezegd is zo nu en dan een belletje voor een ‘korte opfriscursus’ voldoende om het leven weer hernieuwd aan te kunnen.’

Meer weten? Kijk op www.mind-resonantie.nl.

Share: